و اينک ،
اين منم زني تنها در آستانه فصلي سرد
در بیست چهارمین روز آبان ماه چشم گشودم به دنيايي كه پدرم بر صحنه تئاتر زندگي ميكرد، نفس ميكشيد و از ميان هياهوي خاك صحنه شاهد قد كشيدنم بود و نگاه آرزومند من، كه هميشه به آهنگ موزون حركات و كلام پدر دوخته ميشد تا روزي كه انگشتان كوچكم را كه فقط پنج بهار از آنها گذشته بود در ميان مشت پدر گذاشتم و همراه با قدمهاي كوتاه اما محكم، براي هميشه بر صحنه مقدس هنر...

And now
this is me a woman alone in the cold season.
I was born on 27th of November. back then my father was working on a stage as an actor. He witnessed my growth and gave me his love, at the same time continued acting. One day when i was five years old i put my little hand into my father's hand and he took me on a stage of theater. I felt the stage by my little heart that day and i wished to have that feeling for ever...